true colours

Artikelen

De boodschap van de sjamanen voor het tijdperk van de Waterman.

We leven in een hectische samenleving, bol van spanningen tussen mensen onderling, tussen mens en dier en tussen de mens en de aarde. De fundamenten van het geloof, lange tijd norm en maatstaf in ons leven, storten langzaam in. Natuurrampen zijn aan de orde van de dag.



Uit: Genezing volgens het medicijnwiel door Marielu Lörler, hoofdstuk 2 

We leven in een hectische samenleving, bol van spanningen tussen mensen onderling, tussen mens en dier en tussen de mens en de aarde. De fundamenten van het geloof, lange tijd norm en maatstaf in ons leven, storten langzaam in. Natuurrampen zijn aan de orde van de dag. Gevoelens van paniek, angst en radeloosheid krijgen de overhand. De geschiedenis van de mensheid leert ons de noodzaak van crisis en chaos voor de geboorte van een nieuw tijdperk. Het tijdperk van de Waterman staat in het teken van de zoektocht van de mens naar zijn goddelijke oorsprong, zonder voorgeschreven geloofsleer, als individu, dat zichzelf als een deel van het geheel weet en bovendien de zin van de gemeenschap ontdekt. Het water is het hemelse voedsel, dat zich over de aarde uitstort, het is de geestesstroom die de mens in zijn eigen goddelijkheid raakt.

Voor deze Waterman-opdracht stellen de sjamanen als teken de regenboog voor. Symbool van de geestelijke verbindingsbrug die rassen, religies en landsgrenzen, alles wat de mensen van elkaar scheidt, overwint. Een bewustzijn waarin de aarde als levend wezen wordt gerespecteerd.

De aarde is door de afscheiding van de mens uit zijn natuurlijke samenhang, ernstig uit evenwicht geraakt. Het is absoluut noodzakelijk geworden al het menselijk handelen op het herstel van evenwicht te richten, domweg om te garanderen dat leven op aarde mogelijk blijft.

De sjamanen gaan uit van een holistische levensvisie; dat alle dingen verband met elkaar houden en bij elke daad of gedachte rekening gehouden moet worden met het effect op het geheel: Genezing van de aarde en daarmee zeer strak verweven de genezing van de mens. De mens is een deel van de aarde en de aarde is een deel van ons zonnestelsel, dat op zijn beurt slechts een van de vele zonnestelsels van het totale universum is. Alles wat de mens de aarde heeft aangedaan, heeft hij uiteindelijk zichzelf aangedaan.

De aarde heeft een eigen bewustzijn en een deel daarvan is de mens. Wij kunnen een bemiddelende rol spelen door een brug te slaan tussen de zichtbare, materiële wereld en de onzichtbare, geestelijke wereld. Pas nu is de tijd rijp dat wetenschappers en mystici een gemeenschappelijke taal vinden. Met name de kwantumfysica komt steeds verder tot het inzicht dat alle materie energie is en dat alle energie in wezen de manifestatie van een universum met bewustzijn is. Onze zintuigen hebben verleerd het energetische krachtveld om de materie waar te nemen. Energie is de oermaterie van alle leven. Ze is de verschijningsvorm van de geest. Door de geest is alle leven met elkaar verbonden. Is alles een. Met al zijn hoogdravende uitvindingen heeft de mens het directe contact met de aarde verloren. De gedachte dat de mens afgescheiden van de aarde moet leven is intussen een grote dwaling gebleken. De mens heeft zich met behulp van raketten en satellieten toegang verworven tot de kosmos, maar daarmee nog geen inzicht in de kosmos gekregen! De hebzucht van de mens heeft de aarde leeggeroofd, haar zodanig in haar natuurlijke orde verstoord, dat ze nu uitgeput en ziek is en helemaal op ons is aangewezen om weer gezond te worden. Oorlog en natuurrampen zijn de antwoorden van Moeder Aarde. Ze kan alleen genezen als men haar met een ander, hoger bewustzijn tegemoet treedt en respect, verantwoordelijkheid, medewerking en liefde schenkt.